دانشگاه گیلانفصلنامه مطالعات تغییر رفتار0000-00001120241221The Effectiveness of Emotion Regulation and Time Perspective Therapies on High-Risk Behavior in Adolescentsاثربخشی درمانهای تنظیم هیجان و چشمانداز زمان بر رفتارهای پرخطر در نوجوانان1148347FAسعیدآریاپورانگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایرانوحیداسماعیلیدانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، سنندج، ایرانحسنامیریگروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.Journal Article20240416The aim of the present study was to evaluate the effectiveness of emotion regulation and time perspective therapies on high-risk behavior in adolescents. The research method was quasi-experimental design (pre-test, post-test and follow-up with control group). The statistical population of this study consisted of all male seventh to twelfth grade students in the Gilan-E-Gharb city (N=1050). The statistical sample included 51 adolescents with anxiety symptoms who were replaced in three groups of emotion regulation therapy, time perspective therapy, and control group. Both two experiments were under treatment within 8 sessions of 90 minutes. The <em>Checklist of Risk Behaviours for Youth</em> (CORBY, Armstrong, 2012) was used to collect data. Analysis of variance with repeated measure and Tukey and Bonferroni post hoc tests were used to analyze the data. The results showed that emotion regulation and time perspective therapies were effective in reducing the high-risk behavior (<em>P</em><0.001); But, there was no meaningful difference between two therapies (<em>P</em>>0.05). Based on the results, emotion regulation and time perspective therapies are recommended to reduce high-risk behavior in adolescents.هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمانهای تنظیم هیجان و چشمانداز زمان بر رفتارهای پرخطر نوجوانان بود. پژوهش حاضر به صورت نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش را تمامی دانشآموزان پایۀ هفتم تا دوازدهم شهرستان گیلانغرب تشکیل دادند (1050=N). نمونه پژوهش شامل پنجاه و یک نوجوان با رفتارهای پرخطر بود که در سه گروه درمان تنظیم هیجان، درمان چشمانداز زمان و کنترل جایدهی شدند. هر دو گروه آزمایش به طور جداگانه طی هشت جلسه، هفتهای یک جلسه نود دقیقهای به صورت گروهی، تحت درمان قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده، چک لیست رفتارهای پرخطر نوجوانان (CORBY<strong>،</strong><strong> </strong>آرمسترانگ، 2012) بود. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس (آنوا) با اندازهگیری مکرر و آزمونهای تعقیبی توکی و بُنفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد که درمانهای تنظیم هیجان و چشمانداز زمان بر کاهش رفتارهای پرخطر اثربخش بودهاند (0/01><em>P</em>)؛ اما بین دو درمان تفاوت معنادار مشاهده نشد(0/05<<em>P</em>). براساس نتایج، درمانهای تنظیم هیجان و چشمانداز زمان برای کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان پیشنهاد میشود.https://jbms.guilan.ac.ir/article_8347_085f4ae51bdff13e771baa3409950e34.pdfدانشگاه گیلانفصلنامه مطالعات تغییر رفتار0000-00001120241221The Effectiveness of the Combined Treatment of Self-Compassion and Life Style Modification on the Psychological Distress of Obese Womenاثربخشی درمان ترکیبی شفقت به خود و اصلاح سبک زندگی بر پریشانی روانشناختی زنان مبتلا به چاقی15268348FAگیتاعلی پورگروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایرانبهمناکبریاستاد، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.Journal Article20240502The aim of the present study was to test the effectiveness of the combined treatment of self-compassion and lifestyle modification on the Psychological Distress in obese women. The research method was a semi-experimental pre-test-post-test type with a control group and a two-month follow-up. The statistical population of the research included all women with BMI ≥ 25 referring to nutrition centers in Qazvin city in 2023. 60 participants in the research were selected by voluntary sampling and meeting the entry criteria, and then randomly assigned to two experimental and control groups (30 people). The experimental group received 12 sessions of 2 hours for 4 weeks as a group combined therapy of self-compassion and lifestyle modification. To collect data, Body Mass Index (BMI) and Depression-Anxiety-Stress Questionnaire(DASS.21, Lavibond and Lavibond ,1995) were used. Finally, the data were mixed by variance analysis and analyzed with spss-24 software. The results showed that the combined treatment of self-compassion and lifestyle modification reduced stress and depression (<em>P</em><0.05). Based on the findings, it can be concluded that the combined treatment of self-compassion and lifestyle as a replacement package is effective in reducing psychological distress (stress and depression) in women suffering from obesity.هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان ترکیبی شفقت به خود و اصلاح سبک زندگی بر پریشانی روانشناختی زنان مبتلا به چاقی بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان دارای BMI≥25 مراجعه کننده به مراکز تغذیه شهر قزوین در سال 1401 بود. 60 نفر از شرکت کنندگان در پژوهش به روش نمونه گیری داوطلبانه و بر اساس معیارهای ورود انتخاب، و سپس بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (30 نفره) گمارده شدند. گروه آزمایش دوازده جلسه دو ساعته به مدت چهار هفته و بهصورت گروهی، درمان ترکیبی شفقت به خود و اصلاح سبک زندگی را دریافت کرد. برای جمع آوری داده ها از شاخص توده بدن (BMI) و مقیاس افسردگی-اضطراب-استرس (DASS.21، لاویبوند و لاویبوند، 1995) استفاده شد. در نهایت، داده ها با تحلیل واریانس آمیخته (آنوا) تحلیل شد. نتایج نشان داد که درمان ترکیبی شفقت به خود و اصلاح سبک زندگی، پریشانی روانشناختی را کاهش داد (<em>P</em><0/05). براساس یافته بدست آمده می توان نتیجه گرفت که درمان ترکیبی شفقت به خود و سبک زندگی به عنوان یک بسته جایگرین برای کاهش پریشانی روانشناختی (استرس و افسردگی) زنان مبتلا به چاقی مؤثر است.https://jbms.guilan.ac.ir/article_8348_e6536027d5b2183e94d2888187aac6b1.pdfدانشگاه گیلانفصلنامه مطالعات تغییر رفتار0000-00001120241221The Effect of Sleep Deprivation on Memory Function in the Morning Sleep Pattern Studentsاثر محرومیت از خواب بر عملکرد حافظه در الگوی خواب صبحگاهی دانشجویان26368349FAسمیهلرستانیکارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانلیلاعلیزادهکارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانصباعباسیکارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایرانJournal Article20230228This research was conducted with the aim of investigating the effect of sleep deprivation on memory function in the morning sleep type of girls students in the dormitory of Kermanshah City. The current research is a semi-experimental type with a pre-test-post-test design and a control group. The current research population includes all female students of the dormitory in the academic year of 2019. The initial research sample consisted of 200 female dormitory students who were selected through available sampling. The research tools include the Wechsler Memory Scale (WMS;Wechsler; 1939) and the Morning-Evening Questionnaire (MEQ; Horn; & Östberg, 1976). The covariance analysis of the data showed that there is a significant difference in the memory performance variable between the experimental and control groups (<em>P</em><0.01). Considering that the average of the experimental group compared to the control group had an effect on the dependent variable; sleep deprivation has an effect on memory functions in the morning sleep type. The results showed that sleep deprivation causes impairment in memory functions and weak memory function; so it can be concluded that sleep deprivation has led to a decrease in memory function.هدف پژوهش حاضر بررسی اثر محرومیت از خواب بر عملکرد حافظه در الگوی خواب صبحگاهی دانشجویان دختر خوابگاهی شهر کرمانشاه بود. پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی، با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دختر خوابگاهی در سال تحصیلی ۱۳۹۹ بود. نمونهی پژوهش شامل 25 دانشجوی دارای الگوی خواب صبحگاهی بود که از 200 نفر از دانشجویان دختر خوابگاهی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس حافظه وکسلر (WMS، وکسلر، 1939) و پرسشنامه صبحگاهی-شامگاهی (MEQ، هورن و استبرگ، 1976) بود. تحلیل کوواریانس (مانکوا) نشان داد که در متغیر عملکرد حافظه بین گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود داشت (0/01><em>P</em>). با توجه به افزایش میانگین عملکرد حافظه گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، می توان نتیجه گرفت که محرومیت از خواب بر عملکرد حافظه در الگوی خواب صبحگاهی اثر دارد. این نتایج بیان میکند که محرومیت از خواب موجب اختلال در عملکردهای حافظه و ضعف عملکرد حافظه میشود.https://jbms.guilan.ac.ir/article_8349_8cb386723329fb3df3d626d4b841a35a.pdfدانشگاه گیلانفصلنامه مطالعات تغییر رفتار0000-00001120241221The Effectiveness of Group Story Therapy on the Externalizing Behaviors of Female Students with Oppositional Defiant Disorderاثربخشی قصهدرمانی گروهی بر رفتارهای بروننمود دانشآموزان دختر دارای اختلال نافرمانی مقابلهای37468350FAکبریناموران گرمیاستادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایرانشهلاحیدریکارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی سراج، تبریز، ایرانJournal Article20230303This research studied the effectiveness of group story therapy on the externalizing behaviors of female students with oppositional defiant disorder. The research method was semi-experimental (pre-test-post-test with a control group design). The sample includes 32 people (16 people in each group). They were selected through the screening of 400 female students in first and second grades of primary schools in the first district of Tabriz, by clustered sampling, implementing the Child and Adolescents Behavior Inventory (CABI, Achenbach & Rescorla, 2007). They were randomly assigned to the groups. After the implementation of the pre-test, the experimental intervention, and the post-test, the data were analyzed using multivariate covariance analysis. The findings showed that story therapy reduced the externalizing behaviors and the components of hyperactivity/impulsivity, law-breaking, and aggressive behavior among female students with oppositional defiant disorder(<em>P</em><0.05). It was concluded that story therapy could be used to treat the externalizing behaviors of female students and its effectiveness could be studied among male students and on other disorders.پژوهش حاضر، اثربخشی قصهدرمانی گروهی بر رفتارهای بروننمود دختران با اختلال نافرمانی مقابلهای را مورد مطالعه قرار داد. این پژوهش، نیمهآزمایشی، با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. نمونه شامل 32 نفر (در هرگروه 16 نفر) بود که از طریق غربالگری چهارصد دانشآموز دختر پایههای اول و دوم دبستانهای ناحیه یک تبریز، با نمونهگیری خوشهای و اجرای پرسشنامه رفتار کودک و نوجوان (CAB، آخنباخ و رسکولار، 2007) انتخاب، و بهطور تصادفی در گروهها جایگزین شدند. بعد از اجرای پیشآزمون، مداخله آزمایشی و پسآزمون، دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) تحلیل شد. یافتهها نشان داد که قصهدرمانی گروهی موجب کاهش رفتارهای بروننمود و مولفههای بیشفعالی/تکانشگری، قانونشکنی و رفتار پرخاشگرانه در بین دانشآموزان دختر با نشانههای نافرمانی مقابلهای شد (0/05><em>P</em>). نتیجهگیری میشود که قصهدرمانی جهت درمان رفتارهای بروننمود دانشآموزان دختر بهکار گرفته شود و اثربخشی آن در بین دانشآموزان پسر و بر سایر اختلالات مطالعه گردد.https://jbms.guilan.ac.ir/article_8350_36a8243d94d44940b33e5d35052d2abf.pdfدانشگاه گیلانفصلنامه مطالعات تغییر رفتار0000-00001120241221The Effectiveness of Cognitive-Behavioral Group Training on Psychological Well-Being and Social Functioning and Adoption of Child Laborاثربخشی آموزش شناختی- رفتاری گروهی بر بهزیستی روانشناختی و عملکرد اجتماعی/انطباقی کودکان کار47568351FAمعصومهجعفرزادهکارشناسی ارشد روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانJournal Article20230124The aim of this study was to determine the effectiveness of cognitive-behavioral education on psychological well-being and social and adaptive performance of children. The research design is a semi-experimental and pre-test-post-test with the control group. The statistical population in this research is all children of the boy aged 12 to 18 years old referring to the welfare authorities of Rasht city in the year 97-96. In this research, 50 children of work from the Guilan-sponsored institution were selected Then, for the experimental group 18 and the control group, 12 subjects who obtained lower scores in psychological well-being and social/adaptive performance were randomly selected and placed in two groups of experiments and control. The instruments used included the Ryff’s Psychological Well-Being Scale (RPWBS, Ryfff, 2002) and The Child and Adolescent Social and Adaptive Functioning Scale (CASAF, Price et.al, 2002) in the pre and post educational phases. Cognitive and behavioral education was presented in 8 sessions for the experimental group, but the control group did not receive any training and then the follow up test was performed. The results of MANCOVA indicated that cognitive-behavioral education has a significant effect on improving social and adaptive performance and psychological well-being of children in labor (<em>P</em><0/01). Therefore, cognitive and behavioral education can be used to promote the quality of life of child labor.کودکان کار، بهزیستی روانشناختی پایینتر و عملکرد اجتماعی و انطباقی ضعیفتری نسبت به کودکان عادی همتای خود دارند. هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر آموزش شناختی-رفتاری بر بهزیستی روانشناختی و عملکرد اجتماعی/ انطباقی کودکان بود. این پژوهش نیمهآزمایشی، با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی کودکان کار پسر ارجاع دادهشده به سازمان بهزیستی شهرستان رشت بود. نمونه این پژوهش سی کودک کار بود که از مؤسسه حامی شایسته گیلان بهصورت در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. دادههای پژوهش با پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (2002)، پرسشنامه عملکرد اجتماعی و انطباقی اسپنس و همکاران (2002) در پیش و بعد از آموزش جمعآوری شد. آموزش شناختی و رفتاری بهصورت گروهی در هشت جلسه برای گروه آزمایش ارائه شد ولی گروه گواه هیچگونه آموزشی دریافت نکرد. نتایج تحلیل واریانس (آنوا) و آزمون t نشان داد که آموزش شناختی- رفتاری بر بهبود عملکرد اجتماعی و انطباقی و بهزیستی روانشناختی کودکان کار بهطور معناداری تأثیر دارد (P<0/01). بنابراین میتوان از آموزش شناختی و رفتاری برای ارتقاء کیفیت زندگی کودکان کار استفاده کرد.https://jbms.guilan.ac.ir/article_8351_14ade7c8bbc6bbd4fe4b1be099799ba0.pdfدانشگاه گیلانفصلنامه مطالعات تغییر رفتار0000-00001120241221The Effectiveness of Social Skills Training on Self-Esteem of Female Students with Emotional and Behavioral Difficultiesاثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر حرمتخود دانشآموزان دختر با مشکلات عاطفی و رفتاری57668352FAاحمدبه پژوهاستاد روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانملیحهاکملیکارشناس ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهرانسیده زهراسیدنوریدکترای روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایرانJournal Article20230101The aim of the present study was to examine the effectiveness of social skills training on self-esteem and sociall skills of female students with emotional and behavioral difficulties. The statistical population consisted of all female students of the third and fourth grades in Tehran, Iran. The participants included 20 female students (10 in experimental group and 10 in control group) were selected by avaliable sampling method. Rutter’s Behavior Scale for Parents and Teachers (RBSPT, Rutter, 1976), The Matson Evaluation of Social Skills with Youngsters (MESSY, Matson & Ollendick, 1988) and The Coopersmith Self-Esteem Inventory (CSEI, Coopersmith, 1967) were utilized in this study. In this study quasi-experimental research design was used. A program of social skills training was conducted for the experimental group in ten sessions (75 minutes each) in a period of one month. The Covariance analysis indicated that social skills training were significantly effective in enhancing self-esteem and social skills in the experimental group. According to the findings, social skills training may be suggested as an effective method for enhancing self esteem of elementary students.پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر بهبود حرمتخود و مهارتهای اجتماعی دانشآموزان با مشکلات عاطفی و رفتاری انجام شد. پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی، با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر پایههای سوم و چهارم دبستانهای شهر تهران بود. نمونه پژوهش بیست دانشآموز بود که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل جای دهی شدند (هر گروه ده نفر). برای جمعآوری دادهها از مقیاس رفتار کودکان راتر برای والدین و معلمان (RBSPT، راتر، 1976)، فهرست مهارتهای اجتماعی کودکان (MESSY، ماتسون و اولندیک، 1988) و پرسشنامۀ حرمت خود (CSEI،<strong> </strong>کوپراسمیت، 1967) استفاده شد. برنامۀ آموزش مهارتهای اجتماعی در طول ده جلسه 75 دقیقه ای، در گروه آزمایشی اجرا شد. نتایج تحلیل کوواریانس (آنکوا) نشان داد آموزش مهارتهای اجتماعی بر بهبود حرمت خود و مهارتهای اجتماعی دانشآموزان، در گروه آزمایشی مؤثر بود (0/01><em>P</em>). باتوجه به یافتههای بهدست آمده میتوان از برنامۀ آموزش مهارتهای اجتماعی بهمثابه یک روش مؤثر برای افزایش حرمت خود دانشآموزان ابتدایی استفاده کرد. ازاینرو، توصیه میشود برنامۀ آموزش مهارتهای اجتماعی بهعنوان درس مستقلی در برنامۀ درسی دانشآموزان در نظر گرفته شود.https://jbms.guilan.ac.ir/article_8352_19c95088eeaf9842567db2470bb03682.pdf