دانشگاه گیلان فصلنامه مطالعات تغییر رفتار 0000-0000 1 2 2024 12 21 The Effectiveness of Cognitive Behavioral Group Intervention on Self-Efficacy in Hearing Impaired Students with Anxiety Symptoms اثربخشی مداخله گروهی شناختی رفتاری بر خودکارآمدی در دانش آموزان مبتلا به آسیب شنوایی با نشانه های اضطراب 14 25 8363 FA نسترن تلاشان کارشناس ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران نیلوفر زاهدی بیالوائی گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. Journal Article 2023 12 31 The present study was conducted to investigate the effectiveness of cognitive behavioral group intervention on self-efficacy in hearing-impaired students with anxiety symptoms. The research is a quasi-experimental study that was conducted as a pretest-posttest with a control group. The statistical population included all deaf students of Bojnourd and Shirvan cities in 2021. The research sample included 24 anxious deaf students (12 people in each group) who were identified as having anxiety symptoms based on the Beck Anxiety Inventory (cut-off score of 26). Beck’s Anxiety Inventory (BAI, 1988) and Self-Efficacy Questionnaire for Children(SEQ-C, Muris, 2001) were used to collect data. The experimental group received cognitive behavioral group intervention for 12 sessions of 45 minutes once a week. The data were analyzed using multivariate covariance analysis. The results showed that cognitive behavioral group intervention effectively increased students' self-efficacy with anxious hearing loss (p<0.001). This finding states that group cognitive behavioral therapy can effectively improve hearing-impaired students' quality of life. It is recommended as a useful therapeutic intervention for them in welfare and educational centers. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله گروهی شناختی رفتاری بر خودکارآمدی دانش ­آموزان دارای آسیب شنوایی با نشانه ­های اضطراب انجام شد. طرح پژوهش نیمه ­آزمایشی و به صورت پیش آزمون_پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش ­آموزان ناشنوای شهرهای بجنورد و شیروان در سال 1400 بود. نمونه آماری شامل 24 دانش ­آموز ناشنوا (در هر گروه 12 نفر) بود که از میان دانش ­آموزان با آسیب شنوایی بر اساس پرسشنامه اضطراب بک به­ عنوان دانش آموز ناشنوا با نشانه ­های اضطراب شناسایی شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه اضطراب بک (BAI، 1988) و پرسشنامه خودکارآمدی برای کودکان (SEQ-C، موریس، 2001) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه 45 دقیقه­ ای به ­صورت یک‌­بار در هفته تحت مداخله گروهی شناختی رفتاری قرار گرفت. داده ­ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که مداخله گروهی شناختی رفتاری بر افزایش خودکارآمدی دانش­ آموزان با آسیب شنوایی مضطرب به صورت معناداری مؤثر بود (0/01><em>P</em>). این یافته‌ بیان می‌کند که درمان شناختی رفتاری گروهی می‌تواند برای ارتقاء کیفیت زندگی دانش ­آموزان مبتلا به آسیب شنوایی با نشانه‌های اضطراب اثرگذار باشد و به ­عنوان یک مداخله درمانی سودمند برای آن­ها در مراکز بهزیستی و آموزشی توصیه می ­شود. https://jbms.guilan.ac.ir/article_8363_cdc7b39c8f4f7def93e143ed8289723f.pdf