کم توانی ذهنی
غزل سادات پورنسائی؛ معصومه ملکی پیربازاری؛ میلاد سبزه آرای لنگرودی
دوره 1، شماره 2 ، اسفند 1403، ، صفحه 1-13
چکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازیدرمانی و قصهدرمانی بر بهبود مشکلات رفتاری کودکان کمتوان ذهنی بود. پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل 45 دانشآموز مقطع ابتدایی بود که به صورت نمونهگیری هدفمند از میان دانش آموزان مشغول به تحصیل در مدارس استثنایی شهرستان بندرانزلی انتخاب ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی بازیدرمانی و قصهدرمانی بر بهبود مشکلات رفتاری کودکان کمتوان ذهنی بود. پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل 45 دانشآموز مقطع ابتدایی بود که به صورت نمونهگیری هدفمند از میان دانش آموزان مشغول به تحصیل در مدارس استثنایی شهرستان بندرانزلی انتخاب شدند. سیاهه رفتاری کودک آخنباخ (CBCL، آخنباخ و رسکورلا، 2007)، توسط والدین آنها پاسخ داده شد و دانش آموزان به صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) قرار گرفتند. پس از اجرای پیشآزمون، مداخله آزمایشی (8 جلسه 45 دقیقه ای بازیدرمانی و 10 جلسه 45دقیقه ای قصهدرمانی) و انجام پسآزمون، داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (آنکوا) و آزمون تعقیبی بنفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد بازیدرمانی و قصه درمانی بر بهبود مشکلات رفتاری کودکان کم توان ذهنی مؤثر است (0/01>P)، اما بین اثربخشی بازیدرمانی و قصه درمانی بر بهبود مشکلات رفتاری کودکان کم توان ذهنی تفاوتی بدست نیامد (0/05<P). در نتیجه میتوان از دو روش بازیدرمانی و قصه گویی جهت بهبود مشکلات رفتاری کودکان کم توان ذهنی در مدارس استفاده کرد.
