مطالعات اثربخشی
روح الله فتح آبادی؛ پرویز شریفی درآمدی؛ سعید رضایی
دوره 2، شماره 1 ، خرداد 1404، ، صفحه 1-9
چکیده
پژوهش حاضر باهدف تعیین تاثیر برنامه آموزش بازیهای مشارکتی بر رفتارهای کلیشهای کودکان با اختلال طیف اتیسم انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کودکان پسر در محدوده سنی 8 تا 12 ساله با اختلال طیف اتیسم مراکز درمانی، توانبخشی و آموزشی شهر تهران در سال 1397 بود. از ...
بیشتر
پژوهش حاضر باهدف تعیین تاثیر برنامه آموزش بازیهای مشارکتی بر رفتارهای کلیشهای کودکان با اختلال طیف اتیسم انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کودکان پسر در محدوده سنی 8 تا 12 ساله با اختلال طیف اتیسم مراکز درمانی، توانبخشی و آموزشی شهر تهران در سال 1397 بود. از این میان 20 کودک پسر با اختلال طیف اتیسم با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (10نفر) و کنترل (10 نفر) به شیوه تصادفی جای دهی شدند. برای ارزیابی رفتارهای کلیشهای از مقیاس تجدید نظر شده رفتار تکراری (RBS-R، بودفیش و همکاران، 2000) استفاده شد. گروه آزمایش در 10 جلسه 45 دقیقهای در طول 2ماه برنامه آموزش بازیهای مشارکتی را دریافت کردند در حالی که گروه کنترل چنین برنامه آموزشی را دریافت نکردند. در پایان مجددا هردوگروه آزمایش و کنترل مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که برنامه آموزش بازیهای مشارکتی موجب کاهش رفتارهای کلیشه ای کودکان با اختلال طیف اتیسم شد. بنابراین به متخصصان و بازی درمانگران پیشنهاد میشود بازیهای مشارکتی را در برنامه توانبخشی و آموزشی کودکان با اختلال طیف اتیسم به کار گیرند.
اتیسم
لادن جاویدان؛ سیدحسین سیادتیان آرانی
دوره 2، شماره 1 ، خرداد 1404، ، صفحه 31-40
چکیده
اختلال اتیسم یک اختلال تحولی- عصبی است که از ویژگیهای اصلی آن عدم تکلم،ارتباطگیری و کاهش تعاملات اجتماعی است. در این راستا هدف پژوهش حاضر بهبود نشانههای کلامی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم با استفاده از حیوان درمانی و بررسی اثربخشی این روش درمانی بر بهبود کلام کودکان اتیسم در شهر تهران بود. مداخله حاضر به صورت مورد منفرد تنظیم ...
بیشتر
اختلال اتیسم یک اختلال تحولی- عصبی است که از ویژگیهای اصلی آن عدم تکلم،ارتباطگیری و کاهش تعاملات اجتماعی است. در این راستا هدف پژوهش حاضر بهبود نشانههای کلامی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم با استفاده از حیوان درمانی و بررسی اثربخشی این روش درمانی بر بهبود کلام کودکان اتیسم در شهر تهران بود. مداخله حاضر به صورت مورد منفرد تنظیم شد. شرکت کننده در پژوهش با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی از میان کودکان با اختلال طیف اتیسم انتخاب گردید. شرکت کننده طی 5 جلسه و با استفاده از پرسشنامه تشخیص اتیسم گارس(2) که توسط گیلیام(1995) تهیه شد مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس مداخله با استفاده از حیوان (خرگوش) در 15 جلسه به صورت انفرادی صورت گرفت و مجددا در 5 جلسه پیگیری انجام شد. نتایج نشان داد که طی تحلیل دیداری، نمودار دادهها براساس شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل دیداری، مداخلهی مورد نظر بر بهبود کلام کودک با اختلال اتیسم اثربخش بود. نتایج پژوهش حاضر نشان میدهد حیوان درمانی برای کودکان با اختلال طیف اتیسم منجر به بهبود نشانههای کلامی آنها میشود. از این رو میتوان از حیوان درمانی به عنوان یک روش درمانی در بهبود کلام کودکان مبتلا به اتیسم استفاده کرد.
