مداخله گروهی شناختی رفتاری
نسترن تلاشان؛ نیلوفر زاهدی بیالوائی
دوره 1، شماره 2 ، اسفند 1403، ، صفحه 14-25
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله گروهی شناختی رفتاری بر خودکارآمدی دانش آموزان دارای آسیب شنوایی با نشانه های اضطراب انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی و به صورت پیش آزمون_پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ناشنوای شهرهای بجنورد و شیروان در سال 1400 بود. نمونه آماری شامل 24 دانش آموز ناشنوا ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله گروهی شناختی رفتاری بر خودکارآمدی دانش آموزان دارای آسیب شنوایی با نشانه های اضطراب انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی و به صورت پیش آزمون_پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ناشنوای شهرهای بجنورد و شیروان در سال 1400 بود. نمونه آماری شامل 24 دانش آموز ناشنوا (در هر گروه 12 نفر) بود که از میان دانش آموزان با آسیب شنوایی بر اساس پرسشنامه اضطراب بک به عنوان دانش آموز ناشنوا با نشانه های اضطراب شناسایی شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه اضطراب بک (BAI، 1988) و پرسشنامه خودکارآمدی برای کودکان (SEQ-C، موریس، 2001) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه 45 دقیقه ای به صورت یکبار در هفته تحت مداخله گروهی شناختی رفتاری قرار گرفت. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که مداخله گروهی شناختی رفتاری بر افزایش خودکارآمدی دانش آموزان با آسیب شنوایی مضطرب به صورت معناداری مؤثر بود (0/01>P). این یافته بیان میکند که درمان شناختی رفتاری گروهی میتواند برای ارتقاء کیفیت زندگی دانش آموزان مبتلا به آسیب شنوایی با نشانههای اضطراب اثرگذار باشد و به عنوان یک مداخله درمانی سودمند برای آنها در مراکز بهزیستی و آموزشی توصیه می شود.
